کد خبر: ۲۹۳۱
تاریخ انتشار: شنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۸ - 14 March 2020

وقتی چند روز پیش خاویر پرز دکوئیار فوت کرد خیلی ها تیتر زدند «مرد صلح مرد»، مردی که به جنگ ها پایان می داد و غیره. 

راستش خیلی به این حرف ها در مورد دبیر کل اسبق سازمان ملل متحد باور ندارم. در عین این که معتقدم اختیارات دبیر کل محدود است و نقشش باید متناسب با این اختیارات ارزیابی شود.

 

دکوئیار در مورد جنایات عراق در جنگ 8 ساله با ایران بی تقصیر نبود

 

با این حال، فکر می کنم دکوئیار هم در مورد جنایات عراق در ایران طی جنگ هشت ساله چندان بی تقصیر نبود. حقیقت این است که سازمان ملل دوران زعامت او تا مدتها خیلی جدی به مساله حمله عراق به ایران ورود نکرد و صرفا به بیانیه های کلی که هر دو کشور را به خویشتن داری فرا می خوند اکتفا کرد.

شاید اگر این ترک فعل نبود و دبیرکل فعال تر ظاهر می شد عراق آنقدر با خیال راحت شروع به تصرف شهرهای ایران و کشتار غیر نظامی ها نمی کرد.

دکوئیار در خاطراتش البته به فشارهای اعضای شورای امنیت هم اشاره کرده است، اما به نظر می رسد او می توانست از جایگاه معنوی دبیر کل برای حل سریع تر جنگ ایران و عراق بهره ببرد و طوری رفتار نکند که ایران بی اعتماد به حسن نیت او تا مدت ها به پیشنهاداتش وقعی نگذارد.

هر چند نمی شود منکر نقشش در قطعنامه 598 و اعلام عراق به عنوان متجاوز در بند شش قطعنامه آذر ماه سال هفتاد و تهیه گزارش از بمباران شیمیایی شهرهای ایران به شورای امنیت شد...  .

دکوئیار حقوقدان و دیپلماتی برجسته از پرو بود و بعد گزینه غربی ها برای غلبه بر «کورت والدهایم» مستقل و «پطرس غالی» دبیرکل شد.

او نقش مهمی در حل و فصل اختلافات انگلیس و آرژانتین سر جزیره فالکلند و جبهه پولیساریو و مراکش و افغانستان و پاکستان و استقلال نامیبیا داشت، اما نتوانست مانع جنگ خلیج فارس شود، در بحران قبرس خوب عمل کند و مانع جنایات قراباغ شود.

او بعد از پایان دبیرکلی، مدتی در پرو وارد قدرت شد و در اواخر عمر، سفیر کشورش در فرانسه بود و در نهایت خود را تا پایان عمر صد ساله اش، بازنشسته کرد.

 

نه قهرمان صلح، نه دشمن آن

 

او نه قهرمان صلح است و نه دشمن آن... ، می‌شود از مجموعه اقداماتش فهمید که تمایل داشته دنیا را جای بهتری کند و تا حدی هم توانسته، اما محدودیت های ساختاری و انسانی همیشه مانع تحقق نهایت آرزوهای آدمی است.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: