کد خبر: ۳۲۵۸
تاریخ انتشار: يکشنبه ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ - 07 June 2020
امیرحسین ابراهیمی

«حسن توفیق» نه چون وکیلی زبردست بود، نه چون دانش آموخته دارالفنون و فارغ التحصیل حقوق قضایی دانشگاه تهران. او را به خاطر صاحب سبک بودن در طراحی کاریکاتور، به واسطه شجاعت و آزادگی مثال زدنیش در مدیریت  مهمترین نشریه طنز تاریخ ایران -«توفیق»- و کاریکاتورهای تند و تیز و در عین حال هنرمندانه اش در طول سال های طولانی جدال هوشمندانه با دیکتاتوری، باید از ماندگارترین شخصیت های معاصر ایران دانست.

اگر برای همیشه کارمند وزارت دارایی می ماند، اگر آرام و بی دغدغه وکالت دادگستری می کرد و حتی اگر روزنامه نویسی متوسط و مجیزگوی قدرت می ماند، هرگز نه نام و یادی از او می ماند و نه برگ زرینی چون توفیق در تاریخ مطبوعات... .

توفیق در دوره مدیریت او و برادرانش در اوج خود بود و سنگین ترین انتقادات را به حاکمیت و مسائل سیاسی و اجتماعی دوران اخرین شاه پهلوی وارد می کرد و تمجید شخصیت هایی چون جمال زاده، شریعتی و مصدق را در کنار اقبال عموم به همراه داشت.

تورقی بر مطالب و کارتون های منتشره در توفیق ثابت می کند حتی گل آقا در بهترین دوران خود نیز با آن قابل مقایسه نیست(و اساسا توفیق الگوی صابری فومنی بوده است) و این خود نشان از تفاوت میزان آزادی های سیاسی در سال های انتشار این دو نشریه مهم دارد.

حسن بزرگترین برادر از میان برادران توفیق یعنی حسین و عباس بود، بعد انقلاب بی مهری ها دید و باقی عمر را در آمریکا به سر برد.

مرگ برادرش حسین که در کنار او و عباس به سه تفنگدار شهره شده بودند را دید و دیروز برای همیشه رخ در نقاب خاک کشید... .

پایان مردانی که دنیای مطبوعات را به لرزه درآوردند.

 

 

امیرحسین ابراهیمی

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: